دست خطم را شبیه این فونت ها کنم

یا احساسم را شبیه این شعر ها...این حرف ها

نمی دانم...

نمی دانم تا کی می توانم 

دم از هوایی بزنم که ابری نبود

دم از فصلی بزنم که پاییز نبود

دم از تویی بزنم که هیچ وقت..

هیچ وقت عاشق نبود

نمی دانم تا کی می توانم

مرد ِ ته فنجان م را

شبیه تو فرض کنم...

این سطرها شعر نیست

این سطرها حرف نیست

این دختر نشسته رو به روی ِ تو

هیچ وقت شبیه من نیست....

کلئوپاترا

ابرهاي همه عالم شب و روز

در دلم مي‌گريند

اخوان

بعد تر نوشت: چقدر بعضی از هفته ها سنگین ان ! خوبم....تو توی این خوب بودن هیچ نقشی نداری !

من نوشت:همیشه دوست داشتم توی یه مجله کار کنم...شاید دوران ِ داشنجویی این کارو کنم

یکم نوشت: هیچی مثل ِ قسمت ِ محرمانه مجله چلچراغ حالمو خوب نمی کنه

دمت گرم بزرگمهر حسین پور عزیز

امشب نوشت:

از سخن چینان شنیدم اشنایت نیستم      خاطراتت را بیاور تا بگویم کیستم

ف .نظری

دلم....تنگ....شده.....

پتانسیل اینو دارم الان که به خودم فحش بدم!